Eind november gingen oud-collega’s van Lisa, Wendy en Marjo, mee naar Kenia. Ze volgden Mwangaza Kids Foundation al een tijdje op afstand, maar nu wilden ze het met eigen ogen meemaken.

Hieronder lees je hun verhaal.

TOGETHER WE ARE STRONGER

We kijken terug op een fantastische reis naar Kenia. Van een spontaan plan om mee te gaan met Lisa naar Kenia naar daadwerkelijk kennismaken met Beruham Hope.

De Mwangaza Kids Foundation volgden we al even op social media omdat we heel wat jaren geleden collega's waren van Lisa. Haar enthousiasme is aanstekelijk en vol passie deelde ze haar verhalen over de opvang van straatkinderen. Dat wilden we graag zelf ook ervaren.

Ons wachtte een warm welkom op 29 november met knuffels van de kinderen, Eucabeth en Dominic. Het voelde gelijk goed, er hing een fijne sfeer in dat grote gezin waardoor we ons snel onderdeel voelden.

We hebben een sportdag gehad waarbij ze allemaal in de kleding van Volleybalvereniging Flash Nieuwleusen schitterden, zo gaaf om te zien en te horen dat ze zich hierdoor nóg meer een team voelen. We brachten nog kindervolleyballen mee van Flash en van Volleybalvereniging Rouveen waarmee we een clinic gaven aan de jongere kinderen en daarna met de oudere kinderen een heuse wedstrijd speelden. Wat was dat genieten. De middag werd gevuld met een voetbalwedstrijd tegen een andere opvang en die werd dik gewonnen!! We hebben geholpen met eten koken voor de kinderen en het uitdelen van de borden met eten. We hebben veel gedanst samen, want zodra de muziek aangaat kunnen we niet anders dan lekker mee dansen.

Met Eucabeth en Dominic zijn we de sloppenwijken in geweest en op homevisit geweest. Dat komt wel binnen die lijmsnuivende jonge kinderen of wanneer je een ouder ziet van een van de kinderen die nog te maken heeft met gebruik van verdovende middelen en haar eigen kind niet herkent, of inmiddels een andere partner heeft gevonden die het kind weer terug de straat op stuurt. De onveilige hechting en het meegemaakte trauma is van de gezichten af te lezen. Hoe mooi om te zien dat ze het bij Beruham Hope zo fijn hebben. Een stabiele, veilige plek waar veel liefde wordt gedeeld. Gaaf om dan met eigen ogen te zien wat Mwangaza daar voor deze kinderen betekent.

In de loop van de dagen kwamen de kinderen meer los en volgden er vele nieuwsgierige vragen over het leven in Nederland. "Klopt het dat jullie een president hebben én een koning?" "Hoe werkt het schoolsysteem in Nederland en dragen de kinderen daar ook een uniform?" "Hoe worden in Nederland koeien gemolken en zijn er echt elektrische auto's die vanzelf kunnen rijden?"

Onze haren werden grondig bestudeerd want was het echt of zat het ook ergens vastgemaakt en was het toch nephaar? Onze huid werd bevoeld en de moedervlekken bekeken, dat was toch echt anders dan bij henzelf. Zo mooi om te kunnen teruggeven dat we inderdaad aan de buitenkant een andere kleur hebben maar van binnen hetzelfde zijn waarna de ogen beginnen te stralen.

Als afsluiting werd een ludieke inzamelingsactie een groot succes, "een frietje voor een kind in Kenia". Geweldig om samen een frietje met een snack en wat drinken te eten in een echt restaurant. Voor velen hun eerste keer.

Warme woorden van dank vanuit de kinderen ontvangen en warme woorden vanuit ons daar achtergelaten met als verrassing nog een geit en wat extra's voor de feestdagen dankzij de grote opbrengst!

Wat hebben we genoten van dit samenzijn, van de Afrikaanse kookkunsten van Eucabeth en haar dochter, de goede gesprekken met Dominic en Eucabeth over de cultuurverschillen en de problematiek waar ze mee te maken hebben en bovenal de positieve energie die we van de kinderen hebben gekregen.

We hebben Beruham Hope wat van ons gegeven en zij hebben een enorme plek in onze harten ingenomen.

Wendy en Marjo